Kaplica Rutgera i portrety rodowe

Kilka dni temu dotarła do mnie publikacja wydana w 1899 r. pod tytułem (w tłumaczeniu): „Kaplica Grafa Ascheberga i Kościół Chrystusowy w Goteborgu razem z notatkami biograficznymi dotyczącymi rodziny Ascheberg”. Jej autorem jest Carl Lagerberg. To ciekawa praca i warto o niej wspomnieć, a przy okazji jej treść można uzupełnić o portrety potomków Rutgera Ascheberga, z których część pochowana jest w tytułowej kaplicy.

Książka z 1899 r. 

Bohaterem głównym tej książeczki (liczącej w sumie 108 stron) jest Kościół Niemiecki zwany też Chrystusowym, położony w centrum Goteborga. Odwiedziłem ten kościół kilka lat temu, tutaj jest nawet film z kaplicy, można też sięgnąć do linku w Wikipedii. Opisałem to tutaj: >>>>

Książka C. Lagersberga – której oryginalny tytuł brzmi „Aschebergska grafkoret i Kristine kyrka i Göteborg : jämte biografiska anteckningar om Aschebergska ätten” to praca poświęcona historii kościoła oraz genealogii rodu Ascheberg. Zawiera sporo zdjęć z wnętrza kościoła oraz naprawdę dużo przedstawień herbów, do tego np. faksymile podpisów Rutgera. Dla miłośników heraldyki szwedzkiej jest to zatem prawdziwa gratka. I od razu podpowiem, że tłumacz google, którego mamy w komórce, dobrze sobie radzi z tym tekstem, który napisany jest współczesną czcionką. W odróżnieniu od biografii Rutgera  Ascheberga z 1805 r., którą również posiadam, napisanej taką czcionką, że tłumacz miejscami się poddaje.

Nie będę opisywał treści książki, bo nie o to mi chodzi. Nadmienię jedynie, że posiadane obecnie informacje o genealogii Aschebergów są dużo bogatsze niż te C. Lagersberga i bardziej szczegółowe (jeżeli chodzi o daty – one były ustalane na podstawie akt pozyskanych w Rydze, ale są też pewne różnice). Ciekawostką jest to, że z publikacji wynika, że pradziad Rutgera – Stefan von Ascheberg, był chorążym polskiego króla Zygmunta I, w 1539 r. osiadł w Kurlandii i zapoczątkował Kurlandzką linię tego rodu. I właśnie od tego Stefana wywodzi się moja prababcia Scholastyka, a dokładnie od jego syna – Rutgera. Natomiast drugim synem Stefana był Wilhelm, ojciec „tego” Rutgera.

Potomkowie Rutgera

Tym, co jest szczególnie ciekawe w omawianej publikacji, to opisanie losów dzieci Rutgera von Ascheberg (tego z Goteborga). A że dzieci z Eleonorą von Busseck miał co najmniej 12., które są dzisiaj znane z imienia (z 25. wszystkich, które urodziła!, aż 13. zmarło przy porodzie lub zaraz po nim), to jest o czym pisać. Wśród dzieci było 7. synów, ale z publikacji wynika, że linia ta wygasła w linii męskiej już w 1722 r. Natomiast nadal żyją potomkowie zrodzeni z pięciu zamężnych córek Rutgera. Ale nazwiska mają już inne.

Wobec tego niejako w uzupełnieniu publikacji z 1899 r. będę pokazywał w tym miejscu portrety dzieci Rutgera, które udało lub uda mi się znaleźć (z linkami, jeżeli je odszukam). Na razie cztery. Jeżeli ktoś trafi na jakiś portret to proszę o sygnał.

Najpierw jednak portret żony Rutgera, czyli Maria Eleonorę von Busseck (1632-1690), pochodzący z tej strony >>>>>>

Oto dzieci Rutgera von Ascheberg i Marii Eleonory (kolejność wg wspomnianej publikacji Carla Legerberga, ale też wg tej strony >>>):

  1. Georg Fredrik von Ascheberg (1651-1677). Urodzony 12.12.1651 na zamku Fähle w Hesji. Student w Uppsali 1667-12-00. Podpułkownik w pułku Hälsinge 1675-05-11. Zmarł niezamężny 22.08.1677 w Löberöd.
  2. Margareta Sabina von Ascheberg  (1652-1727). Jej drugi mąż, z którym miała dwie córki, to Georg Lilliehöök till Gällared och Kolbäck.
  3. Ludvig Volrath von Ascheberg (1654-1677). urodzony 6 lipca 1654 roku w zamku Fähle. Kornet w pułku konnym w 1675 roku. Porucznik w tym pułku. 25 listopada 1676 roku. Kawaler. Zmarł bezżenny 14 kwietnia 1677 roku w Göteborgu.
  4. Anna Elisabeth von Ascheberg  (1656-1686), jej mężem był Arvid Soop i mieli cztery córki.
  5. Karl Gustaw von Ascheberg (1659-1660).
  6. Rutger  von Ascheberg (1600-1600), żył tylko 9 dni.
  7. Gustaw Adolf von Ascheberg (1661-1691). Urodzony 23.06.1661. Kornet w pułku Königsmarck w służbie francuskiej 1661. Porucznik tamże w 1682. Mistrz kawalerii w Pułku Życia Królowej Wdowy na Koniu 17.09.1683. Podpułkownik tamże 22.06.1689. Zmarł 26.01.1692 i pochowany 12.02.1693 w tym samym czasie co jego żona i martwy syn w chórze grobowym Aschebergska w kościele Kristine w Göteborgu. Ożenił się 03.06.1690 w Sztokholmie z hrabiną Beatą Torstenson, urodzoną 28.11.1667 w Sztokholmie, zmarłą tam 13.08.1691, córką rady królewskiej i prezydenta, hrabiego Andersa Torstenssona nr. 7 i hrabina Christina Catharina Stenbock nr 12 .
  8. Christian Ludvig von Aschenberg z Ågerup, Gullmarsberg i Holma. (1662-1722).  W 1697 r. poślubił Marinę Marię Wittenberg, jednak nie doczekali się potomstwa. Urodzony 4 czerwca 1662 r. Ochotnik w pułku piechoty Sparre’a w Holandii 24 grudnia 1680 r. Chorąży tamże 28 listopada 1681 r. Zwolniony ze służby 29 grudnia 1682 r. Porucznik w Gwardii Narodowej 30 lipca 1683 r. Kapitan tamże 13 stycznia 1687 r. Uczestniczył pod dowództwem elektora Bawarii w kampanii aliantów nad Renem w 1690 r. oraz pod dowództwem księcia Luksemburga w kampanii francuskiej we Flandrii w 1691 r. Podpułkownik w Pułku Piechoty Królowej Wdowy na koniu 1 lipca 1692 r. Pułkownik tego samego pułku po ojcu 27 sierpnia 1694 r. Generał dywizji kawalerii 11.09.1709. Zastępca dowódcy 21.03.1710. Uczestniczył w kampanii skandyjskiej w 1710 roku i kampanii w Bohuslän w 1711 roku. Był zastępcą dowódcy armii Bohuslän przez dziesięć lat 1710–1712. Uczestniczył w kampanii Magnusa Stenbocka w Meklemburgii i Szlezwiku-Holsztynie w latach 1712–1713. Generał porucznik kawalerii 27.03.1713. Schwytany pod Tönningen 16 maja. Powrócił do domu w 1714 roku. Uczestniczył w kampanii norweskiej w 1716 roku. Przeszedł na emeryturę wraz ze swoim korpusem z pozycji między Glommen a granicą, z tego powodu został zwolniony ze stanowiska pułkownika 14 czerwca. Zmarł bezpotomnie 1 lutego 1722 roku w Sövdeborgu i został pochowany 25 maja, a wraz z nim odeszła rodzina hrabiego. Jego ciało i ciało jego żony przeniesiono 6 sierpnia 1722 roku do grobowca Aschebergska w kościele Kristine w Göteborgu. Poślubił 13 stycznia 1698 roku w Sztokholmie hrabinę Marianę Margaretę Wittenberg , urodzoną w 1674 roku, zmarłą 9 sierpnia 1720 roku w Sövdeborgu i tam pochowaną 19 sierpnia. Była córką generała porucznika hrabiego Johana Leonarda Wittenberga nr 15 i hrabiny Polydory Christiany Wrangel af Salmis nr 13 . Portret z tej strony >>> 

 

9. Eleonora Elisabeth von Ascheberg (1663-1737). Wyszła za mąż za Davida Mekeleera, mieli pięciu synów i dwie córki.

10. Sofia Lovisa (1664-1720), żona hrabiego Hansa Wachtmaistera (1641-1714). Mieli 7. dzieci, w tym czterech synów.

 

 

11. Otto Vilhelm von Ascheberg  (1665-1687). Urodzony 5 sierpnia 1665 r. Kornet w Pułku Królewskiej Wdowy na koniu 20 kwietnia 1682 r. Porucznik w tym pułku 4 marca 1684 r. Kapitan 1686 r. Zmarł 2 czerwca 1687 r. w Malmö i pochowany 20 października 1689 r. na cmentarzu grobowym Aschebergska w kościele Krystyny ​​w Göteborgu.

12. Margereta von Ascheberg  (1671-1753). Z małżeństwa z Kjell Kristoffer Barnekow urodziło się trzech synów i dwie córki. Jej portret pochodzi z tej strony >>>>

Margereta von Ascheberg została, jak się okazało, sportretowana dwukrotnie, a przynajmniej o drugim jej portrecie wiemy. Na poniższym zdjęciu jest chyba młodsza, zatem portret został sporządzony wcześnie. Jednak podobieństwo nie budzi wątpliwości. Zdjęcie pochodzi z tej strony >>>>>

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Powrót na górę