Przewodnik po wystawie wiosennej z 1932 r.

Kilka dni temu do mojego zbioru pamiątek związanych z Eugenią Sienkiewicz-Przyałgowską trafił Przewodnik po wystawie wiosennej Wileńskiego Towarzystwa Niezależnych Artystów Plastyków. Przewodnik po wystawie wiosennej z 1932 r. to ciekawy dowód życia artystycznego międzywojennego Wilna.

Wystawa w ogrodzie

Wystawa ta odbyła się w wileńskim ogrodzie pobernardyńskim. To najstarszy park Wilna, położony nad brzegiem Wilejki, u podnóża Góry Giedymina, tuż obok Pałacu Władców i kościoła św. Anny. Podczas ostatniego wyjazdu do Wilna (w czerwcu), w cieniu wiekowych drzew, zjadłem tam pyszny obiad.

Nie mam pewności, gdzie dokładnie wystawiano prace artystów, ale wydaje mi się że w pawilonie który już dzisiaj nie istnieje.

Przewodnik ilustrowany

Nas najbardziej interesuje jednak tytułowy Przewodnik. Zawiera on bowiem sporo ciekawych informacji. Po pierwsze wymienia Zarząd Towarzystwa, w którym Eugenia Sienkiewicz-Przyałgowska pełniła funkcję skarbnika. Po drugie, wskazuje członków zwyczajnych (w tym Eugenię) oraz nadzwyczajnych. Po trzecie zaś zawiera nazwiska Protektorów – członków „Koła Przyjaciół T-wa”, wśród których była matka Eugenii, Leonilda Sienkiewiczowa.

W części przewodnika zatytułowanej „Malarstwo” widzimy pod numerami 90-93 tytuły czterech prac Eugenii: „Portret matki”, „Odpoczynek (wnętrze)”, „Helenka” oraz „Portret p. Haliny Karaffa-Korbutt”.

Natomiast w Dziale ilustracji Przewodnika pokazany jest (zdjęcie czarno-białe) „Portret matki”. Obraz ten nie zachował się (a przynajmniej nic o tym nie wiem), niemniej Eugenia kilkakrotnie portretowała matkę, jedna z takich prac znajduje się w Wileńskiej Galerii Obrazów i miałem okazje obraz ten zobaczyć. Poniżej wstawiam skan karty z albumu Eugenii, gdzie wkleiła aż 4 zdjęcia obrazu, który wystawiła w 1932 r., jedno zresztą wycięte z omawianego Przewodnika z 1932 r. (na karcie po lewej stronie, prawy górny róg).

Obrazu „Odpoczynek” nie potrafię z niczym połączyć, nie widziałem nic podobnego. Natomiast Eugenia namalowała kilka portretów dziewczyn. W Wilnie jest jej bardzo ładna praca „Krakowianka”. Ale czy to jest ten sam  obraz?

Ciekawostką jest natomiast portret  p. Haliny Karaffa-Korbutt. To zapewne żona dr. Kazimierza Karaffy-Korbutta, zaprzyjaźnionego z Sienkiewiczami (byli sąsiadami na Antokolu). Porter profesora znam z czarno-białych fotografii (podejrzewam, że znajduje się lub znajdował się w Łodzi), ale nic nie wiem o portrecie żony. Może jeszcze gdzieś się pojawi?

Adres na Antokolu

Ciekawostką jest to, że w Przewodniku podane są adresy artystów. Eugenia mieszkała wówczas na ul. Podbrzeżnej 12. Dzisiaj to zdaje się rejon ulicy Vileišio gatvė oraz Antakalnio gatvė. Po II wojnie światowej układ urbanistyczny tej części Antokolu został częściowo zmodyfikowany, a dawny trakt nabrzeżny przemianowano na cześć litewskiego inżyniera i działacza Petrasa Vileišisa.

Cały Przewodnik dostępny jest online tutaj >>>>.

Nie wiem, czy zachowało się jakieś zdjęcie z wystawy w 1932 r. Jednak znalazłem zdjęcie z wystawy w 1933 r. (źródło: NAC). Zamieszczam je poniżej oraz jako zdjęcie tytułowe.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Powrót na górę